Doce de maio, son José Antonio e isto é con seturas Un martes, senloito polo ensino Metidos nun maio, que máis que primavera parece inverno Chuvia e frío, e non porque o diga eu Sino porque me arranca de nova galefacción O cusas de ter un pequeno terreo a carón da casa Eu que sempre funde piso, agora vexo o que me rodea con outra perspectiva Cando camiño a casa, fiso me na erva, como o medra E penso no chollo que me queda O que antes era simplemente unha cor verde bonita que me entraba polos ollos, agora é unha tarefa máis. É que decir dunha pequena horta. O que antes simplemente me maravillaba pola variedade das formas ou da cor das plantas, agora observo co detalle de quen quere aprender cousas novas. É que decir dos caracóis. Perderon calquera encanto. Son un perigo para as plantas. O que antes eran simples produtos de neveira, agora ocupan o meu tempo. Diferentes puntos de vista.